เมื่อวานทิ้งคำถามไว้ว่า ‘เจ้านายที่รัก’ ของแต่ละคนเป็นยังไง วันนี้จะมาบอกของตัวเองบ้าง เผื่อว่าตรงกับใครก็ share ความคิดกันได้ครับ

ไม่ได้เอาเจ้านายมาแฉ แต่เป็นการเอามาสรรเสริญ ตั้งแต่เริ่มทำงานมาก็เปลี่ยนเจ้านายไปหลายคนแล้ว ทุกท่านก็มีสิ่งดีๆ ที่เป็น idol ต่างกัน

ส่วนเจ้านายที่ไม่ได้ทำงานด้วยเลย (อนาคตก็อีกเรื่อง) คือคุณธนา DTAC กับอ.สุจินต์ที่ตอนนี้มีโอกาสเป็นลูกน้องผ่านทางตัวหนังสือเท่านั้น

การเป็นหัวหน้าที่ดีว่ายากแล้ว การจะเป็นหัวหน้าที่ลูกน้องรักยิ่งยากกว่า ต้องมีหลายๆ ปัจจัยรวมๆ กันถึงจะเป็น ‘หัวหน้าที่รัก’ ได้

ส่วนตัวของผม ผมรักหัวหน้าที่พยายามค้นหาศักยภาพของลูกน้อง ผลักดันหาเวทีให้แสดง ให้โอกาส และให้การสนับสนุน

เพราะผมมีความเชื่อว่าทุกคนมีความสามารถที่ไม่เหมือนกัน หรือบางคนมีแต่ไม่มีโอกาสได้แสดงออก เหล่านี้จะสังเกตุได้จากกิจกรรมอื่นๆ

ยกตัวอย่างง่ายๆ เลยก็การแสดงงานต่างๆ เช่นปีใหม่ บางคนนั่งข้างๆ เราเห็นหงิมๆ เฉยๆ แต่เมื่อแต่งตัว แต่งหน้าขึ้นเวทีแล้ว ฉายแววมากๆ

พวกนี้เรียกว่าศักยภาพในตัวของแต่ละคน คนที่เป็นหัวหน้าจะต้องค้นหาให้เจอ และผลักดันให้ลูกน้องได้แสดงออกอย่างเหมาะสม และต่อเนื่อง

การที่เราจะรักใครสักคนได้นั้น มันต้องใช้เวลา จะดูเหมือนขัดกับเพลง ‘รักไม่ต้องการเวลา’ แต่สังเกตุดูว่าสุดท้ายมีเรื่องของเวลาอยู่ดี

เช่นกันการที่ลูกน้องคนหนึ่งจะรักหัวหน้าคนหนึ่ง และพร้อมทำงานร่วมหัวจมท้ายกันอย่างเต็มที่นั้น มันจะต้องเกิดจากการให้ และรับ

การให้คือหัวหน้ามีหน้าที่ให้ความรู้ ให้ประสบการณ์ ให้โอกาส ให้เวที ให้การสนับสนุน และสุดท้ายคือเป็นเกราะป้องกันให้กับน้องๆ ได้

การรับคือหัวหน้าจะต้องพร้อมเปิดรับความคิดเห็นต่างๆ ที่ฟีดแบ๊กมาจากทีมงานได้ ซึ่งข้อนี้ผมว่าทำได้ยากมากๆ ในบางคน (สมัยก่อน)

การดูแลเอาใจใส่เรื่องทั่วๆ ไปที่ไม่เกี่ยวกับงานก็จะช่วยให้ลูกน้องรู้สึกดีได้ บางครั้งแค่อวยพรวันเกิดให้ก็แสดงว่าใส่ใจแล้ว

จริงๆ มีวิธีการแสดงออกอีกมากที่แสดงถึงความใส่ใจ และห่วงใยได้นอกเหนือไปจากเรื่องงานที่ทำ ซึ่งทั้งหมดก็จะช่วยให้ลูกน้อง ‘รัก’ เจ้านายคนนี้ได้

หัวหน้าของผมทุกท่านที่ผ่านมา ทำให้ผม ‘รัก’ มากบ้่างน้อยบ้างแตกต่างกัน เพราะแต่ละท่านก็จะมีเรื่องเด็ดๆ ประทับใจผมไม่เหมือนกัน

แต่สิ่งหนึ่งที่ทุกท่านมีเหมือนกันก็คือการช่วยเราค้นหาสิ่งที่เรามีอยู่ในตัว เปิดโอกาสให้ได้ลอง ได้ทดสอบ และคอยเป็นโค้ชอยู่ข้าง

เวลาเราล้มก็กระโดดมาเป็นเบาะให้เรา แรกๆ ก็หนาหน่อย หลังๆ ก็บางหน่อย คนอะไรจะผิดได้ตลอดเวลา

และท่านก็ไม่เคยชี้เฉพาะเจาะจงว่า จะต้องทำอย่างนั้นอย่างนี้เท่านั้น ห้ามทำอย่างอื่น แต่จะใช้วิธีไกด์ และให้ข้อมูลเพิ่มเติม

วิธีนี้อาจจะดูเหมือนช้า แต่มันทำให้ฐานแน่นกว่าการบอกวิธีทำทุกขั้นตอน และเมื่อต้องพลิกแพลงก็สามารถทำได้ไม่ขัดเขิน เพราะฐานแน่น

ทั้งหมดที่เขียนมาก็แค่จะบอกว่า ‘รัก’ หัวหน้าทุกคนนั่้นแหละ บางครั้ง (จริงๆแล้วหลายครั้ง -L-‘) ที่ผมเถียงๆ ไปนั่น ไม่มีอะไรหรอกครับ

แค่เดี๋ยวนี้ต้องการฝึกเป็นคนช่างสงสัย แค่ฝึกตาม Fast Moving เรื่อง Guard Against เท่านั้นเอง 55+

ผมคงโชคดีกว่าบางคนที่หัวหน้าทุึกท่านที่่ผมทำงานด้วยมาตั้งแต่เริ่ม เป็นคนดี มีความสามารถ และยังเป็น ‘ที่รัก’ ของน้องๆ ทุกคนอีกด้วย

ในอนาคตหากผมจะได้มีโอกาสเป็น ‘หัวหน้า’ กับเค้าสักครั้ง … จะเป็นอีกอุปสรรคหนึ่งที่ผมจะผ่านดูว่า … จะเป็น ‘หัวหน้าที่ัรัก’ ได้ไหม?